Hugo Kołłątaj
Szkoła Podstawowa w Wieszczętach istnieje od 57 lat. Kamień węgielny pod jej budowę położono już w 1948 roku, jednak jej historia rozpoczyna się 1 października 1950, kiedy to dyrektorem zostaje Paweł Szarzec ze Skoczowa. Początkowo, ze względu na trwające prace wykończeniowe, lekcje odbywały się w tzw. izbie szkolnej mieszczącej się w budynku należącym do rodziny Więcek z Wieszcząt. Ubogie wyposażenie izby, na które składało kilkanaście podniszczonych ławek i dwie tablice a także brak pomocy naukowych nie stwarzał dobrych warunków do nauki. W tym okresie grono pedagogiczne składało się z dwóch nauczycieli: Pawła Szarca i Kazimierza Pilorza. Kilka tygodni później lekcje przeniesiono do budynku szkoły i na potrzeby uczniów zaadaptowano 2 sale lekcyjne. 28 stycznia 1951 dokonano uroczystego otwarcia szkoły. W lutym tego roku grono pedagogiczne powiększyło się o dwóch kolejnych nauczycieli, a szkoła otrzymała nowe wyposażenie.
W roku szkolnym 1951/52 naukę rozpoczęło 136 uczniów, a
grono pedagogiczne stanowili: P. Szarzec, Zofia Janik,
Mieczysław Janik i Aurelia Kubaczka. Zarówno nauczyciele jak
i uczniowie włączyli się do prac porządkowych wokół szkoły:
posadzono drzewa, utworzono boisko. W 1954 roku w szkole
dokonują się zmiany kadrowe, kierownikiem zostaje M. Janik.
Przejmuje on szkołę podstawową w Bielowicku, która od roku
szkolnego 1954/55 przez cztery lata, tj. do momentu
likwidacji, będzie punktem filialnym Szkoły w Wieszczętach.
25 czerwca 1961 roku uroczyście obchodzone jest 10-lecie
szkoły i nadanie jej imienia Hugona Kołłątaja.
W 1963 dyrektorem zostaje Leon Gniza, sprawuje on tę funkcję
przez 23 lata. W okresie tym przy szkole zbudowany został
Dom Nauczyciela, powstało boisko asfaltowe, założono sad,
wykonano centralne ogrzewanie i inne prace modernizacyjne.
Wszystkie te prace odbywały się w dużej mierze dzięki
ogromnemu zaangażowaniu miejscowej społeczności. W roku
szkolnym 1971/72 naukę w szkole rozpoczęli uczniowie klas
III i IV z likwidowanej szkoły w Roztropicach. Dzięki
możliwości otrzymania mieszkania ustabilizowało się grono
pedagogiczne, jego trzon stanowili, oprócz dyrektora,
Krystyna Gniza, Helena Faruga, Helena Pyka, Bronisława
Doroszkiewicz, Helena Więcek.
W 1982 do szkoły wprowadzony został oddział przedszkolny.
Pod koniec roku szkolnego 1985/86 na emeryturę przechodzi
dyrektor szkoły Leon Gniza, a także jego żona Krystyna.
Funkcję dyrektora obejmuje mgr Piotr Parzyk. Grono
pedagogiczne stanowi wówczas 13 nauczycieli: Aleksandra
Cebulak, B. Doroszkiewicz, Piotr Drzewicki, Lucyna Parzyk,
Janina Gogler, Emilia Kukla, Krystyna Pniewska, H. Pyka, J. Sztwiorok, Ilona Walach, H. Więcek i E. Gajda.
W roku szkolnym 1991/91 funkcję dyrektora pełni J. Gogler, a
w 1992 w drodze konkursu dyrektorem szkoły zostaje mgr
Wiesława Rogóż. Lata 1992 - 1999 to okres remontów i
modernizacji. Doprowadzono gaz, wymieniono okna, instalację
elektryczną i sanitarną, wykonano nową szatnię, wymieniono
podłogi, wykonano elewację. Dzięki staraniom dyrektora
szkoła otrzymała pomoce naukowe, a także zakupiono nowe
komplety mebli i ławek. Do poprawy bazy szkolnej znacznie
przyczyniali i przyczyniają się rodzice, organizując różne
imprezy dochodowe, a uzyskane pieniądze przeznaczając na
potrzeby szkoły. Jednym z najbardziej zasłużonych działaczy
był długoletni przewodniczący Komitetu Rodzicielskiego -
Rudolf Konopka, który pełnił tę funkcję przez 13 lat.
Najlepsi uczniowie w roku szkolnym 2009/2010
